Uitgangspunten

  1. Hoogwaardige culturen, goed georganiseerde naties of waardevolle geestelijke verworvenheden zijn door de eeuwenlange arbeid en creatieve inspanning van vele generaties tot stand gekomen en zijn het waard voortdurend te worden onderhouden en verdedigd.
  2. Er bestaat de wijd verbreide, pessimistische opvatting dat twee elkaar bestrijdende culturen (enz.) alleen maar tot vrede gebracht kunnen worden door ze óf samen onder één dictatoriaal regime te plaatsen óf door beide te vermengen. Maar het op deze wijze bereiken van een geforceerde “vrede” leidt tot cultuurvernietiging en is beneden de waardigheid van de mens. Er moeten andere wegen zijn te vinden.
  3. Genoemd onderhouden en verdedigen van culturen (enz.) kan op velerlei wijzen plaats vinden, maar is gebonden aan normen. Een belangrijke norm is dat  het niet ten koste mag gaan van andere culturen (enz.). Een andere belangrijke norm is dat het niet mag plaats vinden door middel van oorlogsgeweld.
  4. De laatstgenoemde norm heeft een moreel, een intellectueel en een sociaal-psychologisch aspect. Ten aanzien van het morele aspect geldt dat oorlogsgeweld een overtreding is van het gebod “Gij zult niet doden”. Dat gebod heeft niet alleen betrekking op leden van de eigen cultuur of natie, maar ook op leden van andere culturen of naties en zelfs op vijanden.
  5. Ten aanzien van het intellectuele aspect geldt dat een groot deel van de tijdens een oorlog aan beide zijden geproduceerde theorieën en propaganda onwaar zijn. Dit berust voor een deel op bewust liegen door de regeringsleiders en voor een ander deel op het feit dat de emotionele spanning waaronder de mensen in oorlogstijd leven zo groot is dat dit leidt tot een blokkering van normale intellectuele activiteiten, zoals het zich inleven in het standpunt van een ander (in dit geval de vijand) en het doorzien van irrationele oorlogsmechanismen (bijvoorbeeld het strijden tegen vijanden die men zelf heeft opgeroepen).
  6. Ten aanzien van het sociaal-psychologische en politieke aspect geldt dat de geschiedenis leert dat oorlogsgeweld geen goed middel is om een cultuur of een natie te verdedigen. Weliswaar lijkt het soms op korte termijn een gunstig resultaat op te leveren, maar op de lange termijn gaat het de eigen cultuur of natie enorm schaden.  Een van de belangrijkste oorzaken hiervan is dat geweld bijna altijd, hetzij meteen, hetzij later, tegengeweld oproept. Hierdoor ontstaan ketens van geweldsdaden, zoals dat in de oudheid het geval was bij de bloedwraak.

Wordt zo nodig aangevuld en aangescherpt.

Leave a Reply

Your email address will not be published.